آلمان پیشتاز در آسانسور بدون کابل

آلمان پیشتاز در آسانسور بدون کابل

این مقاله توسط یک شرکت معتبر آسانسور در اصفهان ارائه شده است امیدواریم از این اطلاعات لذت ببرید.

از زمان اختراع آسانسور ایمن توسط الیشا اوتیس در نمایشگاه نیویورک در سال ۱۸۵۴، دنیای معماری و شهرسازی وارد مرحله‌ای تازه شد. پیش از آن، ساخت ساختمان‌هایی با ارتفاع بیش از پنج طبقه از نظر اقتصادی و اجرایی منطقی نبود، زیرا بالا رفتن از پله‌ها برای ساکنان و کارگران طاقت‌فرسا بود. اما با ورود آسانسور، دروازه‌های آسمان‌خراش‌ها گشوده شد و شهرهای عمودی متولد شدند.

در طول بیش از یک قرن، آسانسورها پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه‌ی موتور، طراحی، کنترل، ایمنی و زیبایی‌شناسی داشته‌اند، اما یک اصل تغییر نکرده است: حرکت کابین به‌وسیله‌ی کابل یا همان سیم‌بکسل. این سیستم سنتی با تکیه بر وزنه‌ی تعادل و موتور گیربکس‌دار، دهه‌ها به‌خوبی عمل کرده است، ولی امروز دیگر پاسخگوی نیازهای عصر جدید نیست.

در قرنی که برج‌ها تا صدها متر بالا می‌روند و شهرها هوشمندتر از همیشه می‌شوند، فناوری تازه‌ای در حال تولد است که مرزهای حمل‌ونقل عمودی را در هم می‌شکند: آسانسور بدون کابل.

آسانسور بدون کابل (Cable-less Elevator) نقطه‌ی عطفی در تاریخ حمل‌ونقل ساختمان‌ها محسوب می‌شود. این فناوری، همان‌طور که موتور بخار جهان حمل‌ونقل زمینی را متحول کرد، مسیر حرکت عمودی را نیز از نو تعریف می‌کند.

در آسانسور بدون کابل، دیگر خبری از سیم‌بکسل، قرقره و وزنه تعادل نیست. حرکت کابین به کمک نیروی مغناطیسی خطی انجام می‌شود. این فناوری الهام‌گرفته از قطارهای مغناطیسی (Maglev) است که بدون اصطکاک روی ریل‌های ویژه حرکت می‌کنند.

افزایش تراکم جمعیت، توسعه‌ی برج‌های مسکونی و تجاری، و نیاز روزافزون به بهره‌وری انرژی، صنعت ساختمان را به سوی فناوری‌های جدید سوق داده است. در حالی که آسانسورهای سنتی هنوز بر سیستم کابلی متکی هستند، محدودیت‌های فنی آن‌ها مانع پیشرفت پروژه‌های بلندمرتبه می‌شود.

در شهرهایی مانند اصفهان و تهران، پروژه‌هایی با بیش از ۳۰ یا ۵۰ طبقه در حال ساخت‌اند. اما در این ارتفاعات، کابل‌ها آن‌قدر سنگین می‌شوند که وزنشان از وزن کابین هم بیشتر است. این موضوع علاوه بر کاهش ایمنی، باعث افزایش هزینه و انرژی مصرفی می‌شود.

به همین دلیل، آسانسور بدون کابل به‌عنوان راه‌حلی کارآمد، ایمن و کم‌مصرف معرفی شده است. این سیستم با استفاده از موتورهای خطی مغناطیسی، دیگر نیازی به کابل ندارد و می‌تواند چند کابین را به‌صورت مستقل در یک مسیر جابه‌جا کند.

آسانسور بدون کابل با بهره‌گیری از میدان‌های مغناطیسی کنترل‌شده حرکت می‌کند. در این سیستم، ریل‌هایی درون چاه آسانسور قرار می‌گیرند که با ایجاد میدان الکترومغناطیسی، نیروی رانش مستقیم تولید می‌کنند.

موتورهای خطی مغناطیسی در واقع همان موتورهای چرخشی سنتی‌اند، اما باز و گسترده‌شده. در این روش، به جای چرخش محور، میدان مغناطیسی به‌صورت خطی حرکت می‌کند و کابین را در مسیر مورد نظر بالا یا پایین می‌برد.

این فناوری سه ویژگی کلیدی دارد:

  1. حذف کامل کابل‌ها و وزنه تعادل.
  2. امکان حرکت چند کابین مستقل در یک شفت.
  3. قابلیت تغییر مسیر از عمودی به افقی.

به کمک سیستم‌های کنترلی هوشمند، حرکت کابین‌ها دقیق، نرم و هماهنگ است و خطر برخورد به صفر می‌رسد. در نتیجه، بهره‌وری و ایمنی به‌طور هم‌زمان افزایش می‌یابد.

آسانسورهای کابلی متکی بر نیروی کشش مکانیکی‌اند؛ در حالی که آسانسورهای بدون کابل از نیروی مغناطیسی بهره می‌برند. در سیستم کابلی، موتور باید وزن کابل و کابین را جابه‌جا کند، اما در سیستم مغناطیسی، نیروی رانش مستقیماً به کابین وارد می‌شود.

در آسانسورهای بدون کابل، خبری از موتورخانه‌های بزرگ نیست. این موضوع فضای مفید ساختمان را افزایش می‌دهد. همچنین چون وزن اضافی وجود ندارد، مصرف انرژی به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد.

از نظر ایمنی، پارگی سیم‌بکسل در آسانسورهای سنتی همیشه یکی از نگرانی‌هاست، اما در آسانسور بدون کابل چنین احتمالی وجود ندارد.

از نظر سرعت و ظرفیت، آسانسور بدون کابل می‌تواند چندین کابین را در یک مسیر به حرکت درآورد، به همین دلیل زمان انتظار برای کاربران بسیار کمتر است.

مقایسه آسانسور هیدرولیک و آسانسور بدون کابل

هر دو نوع آسانسور – هیدرولیک و بدون کابل (Cable-less) – بر پایه‌ی فناوری‌های کاملاً متفاوت طراحی شده‌اند، اما هدف مشترکشان افزایش ایمنی، راحتی و کارایی است. با این حال، تفاوت‌های فنی، هزینه‌ای و کاربردی میان آن‌ها بسیار زیاد است.در شهر اصفهان، به‌دلیل محبوبیت همچنان بالای ساختمان‌های ویلایی، نصب آسانسور هیدرولیک در اصفهان به یکی از پرتقاضاترین خدمات حوزه‌ی ساختمان تبدیل شده است. 

آسانسور هیدرولیک با فشار روغن درون جک کار می‌کند. پاوریونیت (پمپ روغن) روغن را به داخل سیلندر می‌فرستد و پیستون باعث بالا رفتن کابین می‌شود. هنگام پایین آمدن، روغن به‌صورت کنترل‌شده تخلیه می‌شود.

در مقابل، آسانسور بدون کابل از موتورهای خطی مغناطیسی استفاده می‌کند. یعنی بدون هیچ سیم‌بکسل، قرقره یا جک، کابین توسط نیروی مغناطیسی بالا و پایین می‌رود. این فناوری بسیار شبیه سیستم حرکت قطارهای مغناطیسی (Maglev) است.

آسانسور هیدرولیک به چاهک عمیق در پایین ساختمان نیاز دارد تا جک در آن قرار گیرد، اما به موتورخانه‌ی بالا احتیاجی ندارد.
در عوض، آسانسور بدون کابل نیازی به چاه عمیق ندارد، ولی برای نصب ریل‌های مغناطیسی و مدارهای کنترل، باید ساختار شفت و برق‌رسانی خاصی طراحی شود.

بنابراین از نظر پیچیدگی نصب، آسانسور بدون کابل به فناوری و تجهیزات بسیار پیشرفته‌تری نیاز دارد.

آسانسور هیدرولیک معمولاً سرعتی بین ۰٫۶ تا ۱ متر بر ثانیه دارد، که برای ساختمان‌های کم‌ارتفاع مناسب است.
اما آسانسور بدون کابل می‌تواند به سرعت‌های ۳ تا ۵ متر بر ثانیه و حتی بیشتر برسد، زیرا اصطکاک مکانیکی ندارد.

در نتیجه، آسانسور بدون کابل بیشتر برای برج‌ها و ساختمان‌های پرتردد طراحی شده است، نه ساختمان‌های دو یا سه طبقه.

آسانسور هیدرولیک از ایمن‌ترین سیستم‌ها برای ساختمان‌های مسکونی محسوب می‌شود، زیرا در صورت قطع برق، به‌صورت کنترل‌شده پایین می‌آید و احتمال سقوط تقریباً صفر است.
در آسانسور بدون کابل نیز خطر سقوط وجود ندارد، چون کابین اصلاً به کابل یا وزنه متصل نیست و توسط میدان مغناطیسی کنترل می‌شود.

از نظر ایمنی کلی، هر دو سیستم امن هستند، اما آسانسور بدون کابل از نظر فناوری، نسل بالاتری از امنیت و کنترل دیجیتال را ارائه می‌دهد.

در این بخش تفاوت بسیار زیاد است.

  • آسانسور هیدرولیک: هزینه‌ی نصب و تجهیزات نسبتاً پایین‌تر است (به‌خصوص برای ۲ تا ۵ طبقه).
  • آسانسور بدون کابل: به دلیل استفاده از موتورهای خطی مغناطیسی، تجهیزات هوشمند و سیستم کنترل پیشرفته، قیمت آن چندین برابر آسانسورهای معمولی است.

همچنین سرویس و نگهداری آسانسور بدون کابل به دانش فنی خاص و ابزارهای الکترونیکی دقیق نیاز دارد، در حالی که آسانسور هیدرولیک با مهارت‌های موجود در بازار ایران به‌راحتی سرویس می‌شود.

آسانسور هیدرولیک در زمان بالا رفتن انرژی زیادی مصرف می‌کند، اما هنگام پایین آمدن تقریباً بدون برق کار می‌کند.
آسانسور بدون کابل، به دلیل حذف اصطکاک و استفاده از فناوری مغناطیسی، مصرف انرژی بسیار پایینی دارد و حتی می‌تواند انرژی ترمز را بازیابی کند.

با این حال، هزینه اولیه‌ی خرید و نصب آن بسیار بالاتر است و صرفه‌جویی در برق فقط در پروژه‌های بزرگ معنی‌دار می‌شود

  • آسانسور هیدرولیک: مناسب برای ساختمان‌های ۱ تا ۵ طبقه، مخصوصاً خانه‌های دوبلکس، ویلاها و ساختمان‌هایی که فضای موتورخانه ندارند.
  • آسانسور بدون کابل: مناسب برای برج‌های بلند، هتل‌های بزرگ و پروژه‌های هوشمند بالای ۱۵ طبقه.

برای ساختمان‌های کوچک، هزینه و زیرساخت فنی آسانسور بدون کابل اصلاً توجیه اقتصادی ندارد.

آیا آسانسور بدون کابل برای ساختمان‌های ۲ تا ۳ طبقه مناسب است؟

به‌صورت فنی، بله، می‌توان سیستم بدون کابل را برای هر تعداد طبقه نصب کرد، چون این فناوری محدود به ارتفاع نیست.
اما از نظر اقتصادی و منطقی، خیر — در حال حاضر نصب آسانسور بدون کابل برای ساختمان‌های دو یا سه طبقه به‌هیچ‌وجه صرفه اقتصادی ندارد.

دلایلش:

  1. هزینه ساخت و تجهیزات آن بسیار بالا است (چند برابر آسانسور هیدرولیک یا کابلی).
  2. نیاز به سیستم برق سه‌فاز، کنترلر هوشمند و ریل مغناطیسی خاص دارد.
  3. در ساختمان‌های کم‌ارتفاع، تفاوت سرعت و بهره‌وری آن اصلاً محسوس نیست.
  4. نگهداری آن در ایران هنوز زیرساخت فنی ندارد.

به همین دلیل، در حال حاضر استفاده از آسانسور بدون کابل فقط برای برج‌های بلندمرتبه، مراکز تحقیقاتی یا ساختمان‌های نمایشی در کشورهای پیشرفته توجیه دارد.

۱. حذف محدودیت ارتفاع
در سیستم‌های کابلی، طول کابل به چندصد متر محدود است. در مقابل، آسانسور بدون کابل بدون هیچ محدودیتی می‌تواند در برج‌هایی با ارتفاع چند کیلومتر استفاده شود.

۲. افزایش ایمنی
با حذف کابل، خطر سقوط کابین از بین می‌رود. سنسورهای هوشمند در هر لحظه وضعیت حرکت و موقعیت کابین را کنترل می‌کنند.

۳. کاهش مصرف انرژی و هزینه نگهداری
در این فناوری، وزن کابل حذف شده و موتورهای خطی بازدهی بسیار بالایی دارند. انرژی ترمز نیز قابل بازیافت است و هزینه‌های نگهداری تا ۳۰٪ کاهش می‌یابد.

۴. صرفه‌جویی در فضا و آزادی معماری
آسانسور بدون کابل نیازی به موتورخانه بزرگ ندارد و می‌تواند در مسیرهای خمیده یا افقی حرکت کند. این یعنی آزادی کامل برای معماران.

۵. افزایش ظرفیت جابه‌جایی و کاهش زمان انتظار
در این سیستم، چند کابین می‌توانند هم‌زمان در یک شفت حرکت کنند، درست مانند قطارهایی که در یک ریل حرکت می‌کنند.

۶. حرکت افقی و اتصال میان برج‌ها
حرکت افقی آسانسور بدون کابل باعث می‌شود برج‌ها به هم متصل شوند. در پروژه‌های شهری بزرگ، این قابلیت می‌تواند مانند مترو درون‌برج‌ها عمل کند.

آسانسور بدون کابل نه‌تنها از نظر عملکرد فنی برتر است، بلکه دوستدار محیط زیست نیز محسوب می‌شود. حذف کابل‌های سنگین و وزنه‌های فلزی باعث کاهش مصرف فولاد می‌شود. موتورهای مغناطیسی با بازدهی بالا، انرژی کمتری مصرف کرده و انتشار حرارت کمتری دارند.

در ساختمان‌های سبز و پروژه‌های دارای گواهینامه LEED، این نوع آسانسور می‌تواند نقش مهمی در کاهش مصرف انرژی ایفا کند. در نتیجه، انتخاب آن برای پروژه‌های آینده‌نگر در شهرهایی مانند اصفهان، اقدامی هوشمندانه و پایدار است.

فناوری آسانسور بدون کابل فقط مخصوص برج‌های فوق‌مرتفع نیست. بلکه در پروژه‌های مختلف کاربرد دارد:

 در بیمارستان‌ها: جابه‌جایی سریع بیماران بین بخش‌ها بدون نیاز به چند شفت مجزا.

 در مراکز خرید: امکان اتصال افقی بین فروشگاه‌ها و طبقات.

 در هتل‌ها و مراکز اقامتی: کاهش زمان انتظار و افزایش ظرفیت جابه‌جایی مهمانان.

 در فرودگاه‌ها و مراکز اداری بزرگ: اتصال ترمینال‌ها و ساختمان‌ها بدون نیاز به راهروهای طولانی.

در اصفهان نیز، مراکزی مانند بیمارستان‌های تخصصی جدید یا مجتمع‌های تجاری مدرن می‌توانند از نخستین مکان‌هایی باشند که از این فناوری بهره می‌برند.

نسل جدید آسانسورهای بدون کابل به سیستم‌های هوشمند مجهز می‌شوند. این سیستم‌ها با هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء (IoT) در ارتباط‌اند.

به کمک حسگرهای هوشمند، آسانسور می‌تواند وضعیت ترافیک طبقات را تحلیل کند، مسیر حرکت را بهینه‌سازی کرده و حتی بر اساس الگوهای رفت‌وآمد، کابین‌ها را از پیش آماده کند.

این فناوری باعث می‌شود مصرف انرژی بهینه شود و کاربران تجربه‌ای سریع‌تر و راحت‌تر از حرکت بین طبقات داشته باشند. همچنین، خطاها و خرابی‌ها قبل از وقوع شناسایی می‌شوند، بنابراین احتمال توقف ناگهانی آسانسور به حداقل می‌رسد.

یکی از نخستین پروژه‌های موفق آسانسور بدون کابل، سیستم MULTI از شرکت آلمانی Thyssenkrupp است. در این پروژه، چندین کابین به‌صورت مستقل در یک شفت حرکت می‌کنند و می‌توانند در مسیرهای عمودی و افقی تغییر جهت دهند.

در چین نیز، برج‌های شانگهای و گوانگژو به‌عنوان نخستین میزبان‌های آسیایی این فناوری در حال آماده‌سازی‌اند. در خاورمیانه، پروژه‌ی برج جده در عربستان با ارتفاع بیش از یک کیلومتر، از فناوری آسانسور بدون کابل برای اتصال طبقات استفاده خواهد کرد.

این نمونه‌ها نشان می‌دهد که جهان به‌سرعت در حال حرکت به سمت این فناوری است، و کشورهایی مانند ایران نیز دیر یا زود باید در این مسیر گام بردارند.

۱. هزینه‌های بالا: نصب آسانسور بدون کابل هنوز گران‌تر از سیستم‌های سنتی است.

۲. نیاز به زیرساخت جدید: ساختمان‌های فعلی برای این نوع فناوری طراحی نشده‌اند.

۳. کمبود نیروی متخصص: آموزش تکنسین‌های آشنا با موتورهای خطی و سیستم‌های هوشمند ضروری است.

۴. نبود استاندارد داخلی: استانداردهای فعلی آسانسور بر پایه‌ی سیستم‌های کابلی تدوین شده‌اند. برای فناوری بدون کابل باید استانداردهای تازه‌ای ایجاد شود.

با وجود این چالش‌ها، کشورهایی که زودتر در این مسیر سرمایه‌گذاری کنند، در آینده مزیت رقابتی بالایی خواهند داشت.

اصفهان با رشد سریع برج‌سازی و تمایل به معماری مدرن، می‌تواند یکی از شهرهای پیشرو در به‌کارگیری آسانسور بدون کابل در ایران باشد. ترکیب ساختمان‌های تاریخی با فناوری‌های نو، هویت جدیدی برای این شهر ایجاد خواهد کرد.

پروژه‌های بزرگ تجاری، بیمارستان‌ها و هتل‌های در حال ساخت در اصفهان، زمینه‌ی مناسبی برای آزمایش و اجرای این فناوری فراهم کرده‌اند. با ورود تدریجی آسانسورهای بدون کابل، صنعت ساخت‌وساز کشور وارد مرحله‌ای تازه از هوشمندی و بهره‌وری خواهد شد. همچنان نصب آسانسور کششی در اصفهان تقاضای بالایی دارد

امنیت در آسانسور بدون کابل یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های طراحان و مهندسان دنیاست، چون این فناوری جدید هنوز در حال توسعه است و باید اعتماد کاربران را جلب کند.
در ادامه، بر اساس داده‌های فنی شرکت‌هایی مثل Thyssenkrupp (MULTI System)، تضمین‌های امنیتی این نوع آسانسورها را برات دقیق و کاربردی توضیح می‌دم، طوری که بتونی ازش هم در مقاله استفاده کنی و هم در گفتگو با کارفرماها 

در آسانسورهای سنتی، یکی از اصلی‌ترین نگرانی‌ها پارگی یا فرسودگی کابل‌ها است. در سیستم‌های بدون کابل، چون اساس حرکت بر پایه‌ی میدان مغناطیسی خطی است، اصلاً کابلی وجود ندارد که پاره شود یا تحت تنش مکانیکی باشد.
این یعنی حذف کامل یکی از بزرگ‌ترین ریسک‌های فنی در تاریخ صنعت آسانسور.

در آسانسور بدون کابل، کنترل حرکت کابین‌ها به‌صورت لحظه‌ای توسط چند سیستم هوشمند انجام می‌شود.
هر کابین دارای کنترلر مستقل، ترمز مغناطیسی اضطراری و حسگر موقعیت دقیق است.
در صورتی که هر گونه خطایی در یکی از بخش‌ها شناسایی شود، سیستم بلافاصله دستور توقف امن را صادر می‌کند.

در پروژه‌ی MULTI آلمان، کنترل مرکزی می‌تواند در هر میلی‌ثانیه وضعیت تمامی کابین‌ها را تحلیل و مسیرشان را تنظیم کند تا هیچ تداخلی در حرکت رخ ندهد.

در نبود کابل، ترمزهای اضطراری نقش حیاتی دارند.
در این سیستم‌ها، از ترمزهای مغناطیسی مستقل از موتور استفاده می‌شود که در صورت قطع برق یا بروز خطا، کابین را به‌صورت نرم متوقف می‌کنند.
این ترمزها بدون نیاز به اصطکاک فیزیکی کار می‌کنند و به دلیل طراحی بدون تماس، فرسودگی صفر دارند.

هر آسانسور بدون کابل مجهز به صدها حسگر است که سرعت، دما، فشار، موقعیت، میدان مغناطیسی و حتی ارتعاش را کنترل می‌کنند.
این داده‌ها به مرکز کنترل هوشمند ساختمان ارسال می‌شوند تا وضعیت سیستم به‌صورت ۲۴ ساعته مانیتور شود.
در صورت تشخیص هرگونه ناهماهنگی، سیستم بلافاصله واکنش نشان می‌دهد — حتی پیش از بروز خطا.

سیستم مرکزی با هوش مصنوعی، مسیر حرکت هر کابین را طوری تنظیم می‌کند که هیچ برخوردی بین کابین‌ها رخ ندهد.
در واقع، الگوریتم کنترل مانند سیستم ترافیک هوایی عمل می‌کند و در هر لحظه، موقعیت همه کابین‌ها را رصد می‌کند.

فناوری آسانسور بدون کابل امروز یکی از پیشرفته‌ترین و آینده‌دارترین دستاوردهای صنعت ساختمان محسوب می‌شود. هرچند هنوز در مراحل توسعه و آزمایش قرار دارد، اما چند کشور پیشرفته‌ی جهان توانسته‌اند آن را به‌صورت واقعی یا نیمه‌تجاری پیاده‌سازی کنند. در میان این کشورها، آلمان پیشرو و بنیان‌گذار اصلی این فناوری است، و پس از آن کشورهایی مانند چین، امارات، عربستان و ایالات متحده در مسیر بهره‌برداری از این سیستم قرار گرفته‌اند.

کشور آلمان نخستین جایی است که آسانسور بدون کابل را به‌صورت واقعی و عملی پیاده‌سازی کرده است. شرکت بزرگ Thyssenkrupp Elevator (که امروز با نام TK Elevator شناخته می‌شود) با پروژه‌ی معروف خود به نام MULTI Elevator System توانست نخستین نمونه‌ی فعال این سیستم را در برج نوآوری شهر Rottweil اجرا کند.


این برج که حدود ۲۴۶ متر ارتفاع دارد، مخصوص آزمایش فناوری‌های پیشرفته‌ی حمل‌ونقل عمودی ساخته شده است. در این پروژه، کابین‌ها بدون هیچ سیم‌بکسل یا وزنه‌ی تعادل، تنها با نیروی مغناطیسی حرکت می‌کنند و قادرند در یک شفت واحد، چندین کابین را به‌صورت هم‌زمان جابه‌جا کنند. حتی تغییر جهت از حرکت عمودی به افقی نیز در این سیستم ممکن است.
در سال ۲۰۱۸ میلادی، پس از تست‌های طولانی، سازمان استاندارد آلمان TÜV SÜD این سیستم را از نظر ایمنی تأیید کرد و MULTI را به‌عنوان نخستین آسانسور بدون کابل ایمن در جهان معرفی نمود.

چین دومین کشوری است که به‌صورت جدی وارد فاز اجرایی آسانسور بدون کابل شده است. شرکت TK Elevator در حال آماده‌سازی زیرساخت‌های نصب این سیستم در برج‌های فوق‌مرتفع شهرهای شانگهای و گوانگژو است.
با توجه به رشد سریع برج‌سازی و سیاست دولت چین برای توسعه‌ی شهرهای هوشمند، این کشور بستر بسیار مناسبی برای فناوری‌های نوین دارد. پیش‌بینی می‌شود تا سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ میلادی، نخستین ساختمان‌های آسیایی مجهز به آسانسور بدون کابل در چین افتتاح شوند.

در خاورمیانه، کشور امارات و به‌ویژه شهر دبی از پیشگامان استقبال از فناوری‌های نوین ساختمانی است. شرکت‌های بزرگ ساختمانی مانند EMAAR Properties در حال بررسی استفاده از آسانسورهای بدون کابل در پروژه‌های عظیمی همچون Dubai Creek Tower هستند.
هدف از این اقدام، کاهش فضای اشغالی توسط شفت‌های عمودی، افزایش سرعت جابه‌جایی، و استفاده‌ی بهینه از انرژی در برج‌های بالای ۱۰۰ طبقه است. به احتمال زیاد، دبی نخستین شهر خاورمیانه‌ای خواهد بود که به‌صورت واقعی از فناوری آسانسور بدون کابل بهره می‌برد.

در کشور عربستان، پروژه‌ی برج جده (Jeddah Tower) به‌عنوان یکی از بلندپروازانه‌ترین طرح‌های عمرانی دنیا مطرح است. این برج که قرار است بیش از ۱۰۰۰ متر ارتفاع داشته باشد، گزینه‌ای بسیار مناسب برای اجرای آسانسورهای بدون کابل است.
شرکت‌های بین‌المللی TK Elevator و KONE در حال مطالعه‌ی فنی و طراحی مسیرهای مغناطیسی برای این پروژه هستند. در صورت تحقق این برنامه، برج جده به نخستین سازه‌ی خاورمیانه‌ای با سیستم کاملاً بدون کابل تبدیل خواهد شد.

در ایالات متحده آمریکا هنوز آسانسور بدون کابل به‌صورت عملی نصب نشده است، اما فعالیت‌های تحقیقاتی گسترده‌ای در این زمینه جریان دارد. دانشگاه‌های معتبر مانند MIT و University of Illinois در حال بررسی نسخه‌های سبک‌تر و بهینه‌تر این سیستم هستند تا بتوان از آن در ساختمان‌های اداری و تجاری کوچک‌تر نیز استفاده کرد.
با توجه به ظرفیت صنعتی و نوآوری بالای آمریکا، پیش‌بینی می‌شود این کشور در موج دوم گسترش جهانی آسانسورهای بدون کابل، وارد فاز اجرایی شود.

5/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *